Επί προσωπικού: Κυριακή, ημέρα γιορτής (by Napster)

17 06 2009

epiprosopikou06_01
Καλοκαιριάζει, έξω η θερμοκρασία αγγίζει τους 38ο C και στο μυαλό μου έρχονται μνήμες από το περσινό καλοκαίρι. Από τότε είχα ξεκινήσει τα σχέδια για το επόμενο καλοκαίρι. Όμως τα σχέδια άλλαξαν. Τα πράγματα είναι διαφορετικά αυτή  την περίοδο. Σήμερα είναι Κυριακή…

Ημέρα γιορτής για τον περισσότερο κόσμο, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Για κάποιους είναι μέρα ξεκούρασης και χαλάρωσης από το εξαήμερο εργασίας, κάποιοι άλλοι θα ξεκινήσουν με την οικογένεια, την παρέα, ακόμη και μόνοι τους και θα φτάσουν σε μια παραλία για μια δροσιστική βουτιά. Άλλοι περνούν στιγμές οικογενειακής ευτυχίας, είναι για αυτούς ευκαιρία να πάρουν τα παιδιά τους αγκαλιά και να παίξουν, να βγουν σαν οικογένεια Κυριακή μεσημέρι για ψαράκι στο λιμάνι.

epiprosopikou06_02Για μένα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Είναι Κυριακή και είναι ευκαιρία μου να αποδείξω, πρώτα στον εαυτό μου και μετά σε όσους μου έχουν δείξει εμπιστοσύνη, ότι οι ώρες που ξόδεψα στην θέση του οδηγού ενός εικονικού αυτοκινήτου απέδωσαν καρπούς. Πέρα όμως από την προσωπική προσπάθεια νιώθω την ευθύνη να δικαιώσω και τα μέλη της υπόλοιπης ομάδας στην οποία ανήκω. Τους ανήκει το 50% της δικιάς μου προσπάθειας. Είναι οδηγοί που σε βάζουν με ευχαρίστηση στο bucket του συνοδηγού και μοιράζονται μαζί σου την εμπειρία τους μέσα στην πίστα. Το κυνήγι για το ιδανικό σημείο φρεναρίσματος, την ιδανική γραμμή στις στροφές, το ελάχιστο δυνατό γλίστρημα ή το ιδανικό πλασάρισμα στην είσοδο της στροφής ήρθε η στιγμή που φτάνει στο τέλος. Το μυαλό λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο σήμερα. Σήμερα ο στόχος δεν είναι ο απόλυτος χρόνος αλλά η σταθερότητα και η μέγιστη συγκέντρωση για σχεδόν μία ολόκληρη ώρα.

epiprosopikou06_03Έχει φτάσει η ώρα και βλέπω μπροστά μου τα φώτα εκκίνησης. Ξέρω ότι ακόμα δεν έχει φτάσει η στιγμή να πιέσω τον εαυτό μου στο όριο του. Τη διαδικασία εκκίνησης θα την περάσουμε δύο φορές. Κάτι σαν ψυχολογικό τεστ. Όποιος δεν αντέχει, έχει ακόμα την ευκαιρία να αποχωρήσει. Περνάει ο πρώτος γύρος και πλέον βρίσκομαι πάλι στην  ίδια γνώριμη θέση. Από το box της ομάδας ακούω στα αυτιά μου τις τελευταίες συμβουλές  «…δεν είναι αγώνας ταχύτητας, είναι αγώνας διαχείρισης καταστάσεων…», «…..κερδισμένος θα βγει όποιος εμπλακεί στα λιγότερα ατυχήματα…».

Προσπαθώ να έχω στο μυαλό όλες τις συμβουλές που αποκόμισα στις προπονήσεις, όλες τις ιδιαιτερότητες της πίστας και του οχήματος.

Τα κόκκινα φώτα ανάβουν….. Και ύστερα σβήνουν……. 25 οδηγοί δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Σχεδόν μπορώ να μυρίσω καμένο λάστιχο, τη μυρωδιά του συμπλέκτη όταν αλλάζουν οι ταχύτητες. Το μυαλό σταματάει εκεί και φεύγει….. Το σώμα λειτουργεί μηχανικά. Ραντεβού  στον τερματισμό…

Αφιερώνω αυτό το κείμενο σε όλα τα παιδιά της GVRteam που τόσες ώρες έχουν αφιερώσει από το χρόνο τους για να με βοηθήσουν. Πάντα επιτυχίες.


Ενέργειες

Information

2 responses

18 06 2009
G. Papas

Πολύ ωραίο το άρθρο σου

19 06 2009
migf1

Δημιουργεί όμορφα συναισθήματα η περιγραφή και τα αποτελέσματα της διαδικασίας μέσα από την οποία δένονται σταδιακά άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα. Συχνά μάλιστα μπορεί να αποτελέσει ιδανική αφετηρία για την ανάπτυξη δυνατής φιλίας για αρκετούς. Πολύ όμορφο το άρθρο σου Νίκο κι ακόμα καλύτερα τα μηνύματα που περνάει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: